Hier zit ik

 

Op een strand in Halkidiki,
de zee ademt rustig in en uit,
alsof zij al eeuwen weet
wat wij mensen steeds weer vergeten.

Ik kijk naar de horizon
en denk aan mijn geluk.

Niet het geluk van loterijen of toevalstreffers,
maar het stille geluk dat al begon
lang voordat ik zelf een keuze kon maken.

Ik had het geluk geboren te worden
op de juiste plek,
in de juiste tijd,
tussen mensen die mij zagen
voordat ik mezelf kon zien.

Ouders die een fundament legden.
Vrienden die naast mij liepen.
Een trainer die iets in mij herkende.
Een vrouw die mijn levensgezel werd.
Kinderen die mijn wereld groter maakten.

En ja, ik liep mijn vele kilometers zelf.
Ik maakte mijn keuzes.
Ik stond op wanneer het regende
en ging door wanneer het zwaar werd.

Maar hoeveel daarvan was mogelijk geweest
als ik geboren was
in een favela,
een township,
of tussen het puin van Gaza?

Daar, waar talent vaak niet ontbreekt,
maar kansen wel.

We vertellen elkaar graag,
dat succes maakbaar is.
Dat alles begint met wilskracht.
Dat geluk iets is wat je afdwingt.

Maar terwijl ik naar de golven kijk,
geloof ik dat niet.

Je kunt voorbereid zijn.
Je kunt je best doen.
Je kunt de deur openen.

Maar je bepaalt niet altijd
welke deuren op je pad verschijnen.

Het grootste deel van mijn leven
is gebouwd op ontmoetingen
die ik nooit had kunnen plannen.

Mensen die mijn weg kruisten
zonder dat ik wist
hoe bepalend zij zouden zijn.

Misschien is dat geluk.

Niet iets wat je afdwingt,
maar iets wat je ontvangt.

En dan ligt de verantwoordelijkheid niet in het creëren van geluk,
maar in wat je ermee doet.

Terwijl de zon langzaam zakt boven de Egeïsche Zee
besef ik dat zelfs deze vakantie
een voorrecht is.

Slechts een klein deel van de wereld
zal ooit zo zitten als ik nu zit,
starend over een kalme zee,
met tijd om te mijmeren.

En daarom denk ik vandaag niet aan succes.

Ik denk aan dankbaarheid.

Aan het wonderlijke toeval
dat ons leven vormt.

Aan de mensen die ons dragen
zonder dat we het altijd beseffen.

En aan de eenvoudige waarheid
die de zee mij vandaag influistert:

Sommige dingen heb je verdiend.
Maar veel van wat je lief is,
heb je vooral gekregen.

Herman Hofstee